استفاده از کپسول خالی

کپسول سخت نوعی دارو است که زمانی استفاده می‌شود که دارو (یا هر ماده دیگری که قرار است به صورت خوراکی مصرف شود) حاوی آن، بوی قوی یا طعم ناخوشایندی دارد که می‌خواهید آن را بپوشانید. همچنین زمانی که دارو بافتی دارد که به راحتی نمی‌توان آن را به شکل قرص درآورد، از آن استفاده می‌شود.

معمولاً، محصول فعال باید پودر خشک باشد، زیرا ژلاتین در تماس با آب از هم می‌پاشد؛ می‌توان مایعات را در یک کپسول سخت قرار داد، اما فقط در یک ماده جاذب (مثلاً آئروسیل) یا درست قبل از بلعیدن کپسول (این مورد در مورد روغن‌های ضروری صدق می‌کند) گنجانده شده است.

با این وجود، کپسول‌های سخت را می‌توان با مایعات روغنی پر کرد، اما فقط در محیط صنعتی. می‌توان یک محصول کوچکتر به عنوان یک قرص فشرده یا یک کپسول کوچکتر دیگر را در یک کپسول پنهان کرد، به عنوان مثال برای آزمایشات بالینی (که به عنوان "دوسوکور" شناخته می‌شود).

کپسول‌های سختِ به خصوص فرآوری‌شده «مقاوم در برابر اسید معده» یا با «پوشش روده‌ای» اجازه می‌دهند از فعال شدن ماده توسط اسید معده جلوگیری شود یا آزادسازی تأخیری در روده حاصل شود.

کپسول سخت عمدتاً یک نوع بسته‌بندی است که به راحتی قابل تهیه است و از مواد ارزان قیمتی ساخته شده است، به همین دلیل در بیمارستان‌ها، داروخانه‌ها و حتی در مراکز خصوصی که خودشان مخلوط گیاهان را درست می‌کنند، موفقیت زیادی دارد. به لطف ترکیب‌های رنگی زیادی که ارائه می‌دهد و با امکان چاپ لوگو و شماره مرجع، کپسول سخت امکان شخصی‌سازی یک دارو یا مکمل غذایی را، به عنوان مثال با هدف بازاریابی، فراهم می‌کند. این شخصی‌سازی همچنین برای مراکز مسمومیت مفید است تا در صورت بروز مسمومیت، محصول را تشخیص دهند.

همچنین کاربردهای "عجیب و غریب" دیگری نیز برای کپسول‌های سخت وجود دارد: به عنوان مثال، از آنها برای ذخیره قطعات الکترونیکی یا فسیل‌های کوچک استفاده می‌شود.